In gesprek met mevrouw Peereboom van den Hove
Ze kent de buurt en de mensen in het appartementencomplex. Ze voelt zich er thuis. Het is haar plek. “Verhuizen? Nee hoor,” zegt ze vriendelijk maar beslist. “Ik wil hier blijven.” Dat lukt nog steeds, dankzij de ondersteuning via het VPT van De Zellingen.
Sinds de val gaat het anders
Na een val raakte haar schouder zwaar beschadigd. Sindsdien kan ze haar arm niet goed meer gebruiken. Dagelijkse dingen kosten meer moeite. Haar haren doen lukt niet meer zoals vroeger. De douche instellen is lastig. Iets uit een hoge kast pakken gaat niet. Daarnaast merkt ze dat ze wat vergeetachtiger wordt. Pinnen vindt ze daarom spannend. “Dan sta ik te twijfelen,” vertelt ze. Daarom gaat haar mantelzorger altijd even met haar mee. Ze zegt het zelf nuchter: “Het valt niet mee, ouder worden.”
Elke dag een vertrouwd gezicht
Via het VPT komt er iedere dag een ondersteuner van De Zellingen bij haar langs. Doordeweeks wat langer, in het weekend wat korter. Ze helpen met het huishouden, gaan samen een boodschap doen, kijken of er voldoende voorraad in huis is en ondersteunen waar nodig. Maar het is meer dan praktische hulp. “Dat ze komen, dat vind ik fijn,” zegt ze. “Even een praatje en wat gezelligheid.” De medewerkers kent ze inmiddels goed. Ze noemt ze “lieve meiden”. Het zijn voor haar vertrouwde gezichten.
Samen met haar netwerk
Mevrouw staat er niet helemaal alleen voor. Een vriendin uit het of wanneer er iets geregeld moet worden. Zij is degene die ze haar mantelzorger noemt. Samen houden ze het overzicht.
De zondag is stil
Mevrouw heeft geen kinderen en haar man overleed ruim twintig jaar geleden. Haar wereld is daardoor klein, wat haar soms verdrietig en eenzaam maakt. Door de week onderneemt ze nog genoeg. Twee keer per week gaat ze naar de ontmoetingsactiviteit Samen Koken, Samen Eten van De Zellingen, in locatie Baronie (Oostgaarde). Daar wordt samen gekookt en gegeten. Dat vindt ze fijn, want het brengt gezelligheid én contact. Daarnaast gaat ze graag naar de bingo in het Huis van de Wijk Oostgaarde. Ook dat breekt de week. Maar in het weekend is het rustiger. “De zondag is de minst fijne dag van de week,” zegt ze. Juist daarom betekent het dagelijkse bezoek veel. Het geeft structuur aan haar dag.
Hier ben ik thuis
Mevrouw wil geen grote veranderingen meer. Geen verhuizing, geen nieuwe omgeving. Haar appartement is vertrouwd. De mensen in de flat kennen haar. “Ik wil hier blijven,” zegt ze. Met de dagelijkse ondersteuning via het Volledig Pakket Thuis lukt dat. In gesprek met mevrouw Peereboom van den Hove appartementencomplex helpt haar bij afspraken met de huisarts