Artikel AD: 'medewerkers van zorginstelling De Zellingen lopen op het tandvlees door corona'

Meerdere corona-uitbraken, medewerkers die al maanden op het tandvlees lopen, maar ook: grote trots op hun ‘zorghart’. Medewerkers van zorginstelling De Zellingen vertellen hoe het is om te werken met de constante druk die het coronavirus met zich meebrengt. ,,Het rooft energie als je structureel alert moet zijn.’’

Het coronavirus kan genadeloos toeslaan. Dat het verpleeghuizen en revalidatiecentra binnendringt, ondanks talloze maatregelen, hoef je medewerkers van De Zellingen niet uit te leggen. Begin vorige week nog werd woonzorgcentrum Crimpenersteyn in Krimpen aan den IJssel getroffen door een corona-uitbraak. Volgens de laatste cijfers raakten daarbij in totaal 56 van de 217 bewoners en 19 van de 275 medewerkers besmet.Inmiddels lijkt het aantal besmettingen zich te stabiliseren. ,,De uitslagen druppelen nog steeds binnen, maar het lijkt erop dat bijna dertig procent van de bewoners besmet is geraakt. Dat is heel ingrijpend’’, vertelt Siri Siepel, manager Herstel en Revalidatie bij de zorginstelling. ,,Onze verzorgenden willen er zíjn voor bewoners en cliënten, zeker in deze tijd, maar de situatie is gewoon heel lastig. Ons personeel voelt een enorme druk, ook omdat er medewerkers uitvallen met besmettingen of vermoedens ervan. We hebben gelukkig nog geen verloven hoeven intrekken voor tijdens de kerstdagen.’’

Angst
Die druk is er zeker op de werkvloer, vertelt Larissa Antheunisse. Ze is verzorgende bij locatie Rijckehove. ,,Het rooft energie als je structureel alert moet zijn. Je bent continu bezig om te kijken of de maatregelen wel worden nageleefd, maar ook of je zelf veilig bent. Tijdens de eerste golf was het echt de angst die regeerde. Onder bewoners, maar ook bij ons’’, vertelt zij. ,,Het grote verschil met toen, is dat we nu wél bezoekers mogen ontvangen. Onze bewoners hebben daar zó veel behoefte aan.’’
Vooral gebrek aan prikkels zorgde voor problemen tijdens de eerste golf. ,,Dat was toen op een toppunt. Die prikkelarme omgeving had een groot negatief effect op onze bewoners, zeker als ze op leeftijd zijn. Je zíét ze dan geestelijk en lichamelijk achteruitgaan. We hebben mensen echt zien overlijden aan eenzaamheid. Daarom proberen we waar het kan nog steeds groepsactiviteiten te plannen’’, zegt Antheunisse. 

‘Examenopstelling’ 
Op de werkvloer staat een groot deel in het teken van corona – alleen al door de manier waarop ruimtes opnieuw zijn ingericht. ,,Bij de dagactiviteiten zitten deelnemers niet meer aan één grote tafel, maar ze zitten nu in een soort examenopstellingen: alle tafels staan achter elkaar’’, vertelt Marian Tullemans-Jongenotter. Zij regelt de dagactiviteiten binnen verschillende locaties van de zorginstelling. ,,En er mogen een stuk minder mensen bij zijn.’’
Dat zorgt voor ook voor creatieve oplossingen. ,,We hebben bijvoorbeeld een fotoclub. Daarbij laten bewoners elke week hun kiekjes aan elkaar zien. Er was daar een man die uit angst voor het coronavirus niet meer durfde te komen’’, zegt Tullemans-Jongenotter. ,,Daarop hebben we besloten dat hij tijdens de bijeenkomst gewoon zou inbellen met een beeldverbinding, waardoor hij alsnog een praatje kon maken met de groep. Zo kan hij wel écht meedoen.’’

Trots
Zowel Antheunisse als Tullemans-Jongenotter willen benadrukken dat de laatste maanden ook iets moois heeft opgeleverd. ,,We zijn als personeel nog meer op elkaar ingespeeld geraakt. We kregen er door het wegvallen van de familie en mantelzorgers van onze bewoners veel meer taken bij’’, zegt Antheunisse. ,,Je bent vaak ook al jaren betrokken bij deze mensen. Dat gaat je gewoon aan het hart.’’

Dit artikel komt uit het AD van 21 december 2020.

Meer informatie over De Zellingen?
Bel ons op 010 - 266 57 57

Wij kunnen ook terugbellen of mailen